Edwin thuis vanwege corona…

Edwin thuis vanwege Corona…

Edwin Klaasen (46) zit samen met zijn vriendin thuis. Geveld door corona. Toch klinkt de Waalwijkse bakker opgewekt. Het gaat alweer een stuk beter met hem. ,,Het is de ultieme relatieproef.”

Maartje Spieksma, Waalwijk

Ieder jaar gaat Edwin Klaasen met zijn gezin en zes andere stellen op wintersport in Ortisei, Noord-Italië. Bij vertrek was dat nog geen risicogebied. ,,Op de terugweg eten we altijd een schnitzel in München”, vertelt de Waalwijker aan de telefoon. Dat was afgelopen zaterdag. Toen begon het kuchen al. ,,We maakten nog grapjes: ‘Je zult wel corona hebben.’ ”

Twee dagen later zetten de griepklachten door. ,,Dan vergaat het lachen je al snel.” Of het coronavirus vergelijkbaar is met een gewone griep? ,,Nee. Normaal ben ik iemand die een ibuprofen erin gooit en door gaat, maar je voelt je echt beroerd.” Hij had last van pijnlijke ogen en koorts.

Na een dag of twee maakte die griepverschijnselen plaats voor druk op de borst en kortademigheid. ,,Vooral de steken op de borst zijn heel onprettig”, aldus Klaasen. ,,En de hoofdpijn is ook heftig”, zegt zijn vriendin, die regelmatig in hoesten uitbarst, op de achtergrond.

In thuisisolatie

Uit voorzorg is het hele gezin bij thuiskomst direct in isolatie gegaan. Dat geldt ook voor de anderen uit het skigezelschap die vermeende coronaklachten hadden. ,,Maandag belden we meteen de GGD. Ik moest wel echt aandringen op een test.” Daar heeft Klaasen begrip voor. ,,Zij moeten ook maar door de telefoon inschatten wie er echt een nodig heeft en wie niet. Als je eenmaal serieus genomen wordt, is de zorg echt perfect.”

Afgelopen woensdag (4 maart 2020) kwamen twee GGD’ers, een arts en een beleidsmedewerker, langs voor testafname. ,,Ze zouden eigenlijk eerder komen, maar de schorten waren op”, zegt Klaasen. ,,Wat ik mooi vind, is dat ze gewoon iemand van kantoor plukken om mee te gaan op dit soort bezoeken. Ze zetten echt alle zeilen bij.”

Hoe gaat zo’n GGD-bezoekje eigenlijk in zijn werk? ,,Tien minuten van tevoren bellen ze om te vragen of je de voordeur open wil zetten. En ze willen weten of er een gang is waar ze zich om kunnen kleden”, vertelt Klaasen. ,,Er moet een tafel beschikbaar zijn. Daar moet je dan op twee meter afstand van blijven. Als ze binnen komen, gaan ze eerst alles op die tafel ontsmetten. Dan mag je om de beurt naar de tafel komen en nemen ze, met een soort wattenstaafje van ongeveer dertig centimeter, een monster uit je neus en een uit je keel.”

Bij vertrek kleden de GGD-medewerkers zich weer om op de gang. ,,Ze laten de kleding achter in een vuilniszak, die moet je zelf weggooien.”

De zoons van Klaasen, die omdat ze geen koorts hadden niet getest zijn, mogen sinds gisteren weer naar buiten. Voor boodschappen bijvoorbeeld. Naar school gaan, zit er niet in. ,,En ze moeten wel afstand houden van andere mensen.”

Klaasen en zijn vriendin zijn de komende week nog aan huis gekluisterd. ,,Het is de ultieme relatieproef. We hebben twee puzzels gekregen van duizend stukjes, zodat we allebei onze eigen puzzel hebben.” Boodschappen worden door een vriendin gedaan. ,,Die zet ze voor de deur. Als ze dan weg is, kan ik ze pakken.” Klaasen moet lachen. Hij maakt een ontspannen indruk. Bang is de Waalwijker de afgelopen dagen niet geweest.

Voor de GGD heeft Klaasen niets dan lof. ,,Iedere dag belt iemand om te peilen hoe het gaat. En er is 24 uur per dag een nummer beschikbaar voor ons als we vragen hebben.” Hij is trots op hoe hij en zijn gezin hun verantwoordelijkheid hebben genomen. ,,Ik hoop dat mensen dat ook zien en daar vertrouwen van krijgen.”